آهنگ جدید و فوق العاده زیبای محمد یاوری بگو جونتم با ۳ کیفیت متفاوت  | Exclusive |
کلیک کنید – ادامه مطلب ..

باراک اوباما سال ۲۰۱۰ می میرد

کلیک کنید – ادامه مطلب ..

عکس های بسیار زیبا از کنسرت احسان خواجه امیری در جشنواره موسیقی فجر

کلیک کنید – ادامه مطلب ..

M.P.3 192
لینک دانلود : دلم

دانلود رایگان آموزش زبان نصرت در نود روز

تمریناتی جهت آب کردن چربیهای قسمت میانی بدن

کلیک کنید – ادامه مطلب ..

در اوایل دهه ۹۰، باشگاه نورویچ تلاش فراوانی داشت تا بتواند خود را در سطح بزرگان فوتبال کشور انگلیس و همچنین اروپا نشان دهد.

طراحان پیراهن باشگاه تلاش کردند در طرح پیراهن باشگاه از طرح و رنگ‌های دو باشگاه معروف ایتالیا و آلمان به نام‌های اینترمیلان و بایرن‌مونیخ الهام بگیرند ولی در نهایت پیراهنی که طراحی شد بیشتر شبیه پیراهن‌های ورزشی مانند پینت‌بال بود تا فوتبال!

در موزه ویژه باشگاه منچستریونایتد پیراهن ورزشی این تیم مربوط به سال ۱۹۹۵ بدجوری توی ذوق تماشاگران می‌زند و حداقل الکس فرگوسن در این یک مورد گناهکار است!

این پیراهن نه به نام شیاطین سرخ می‌خورد و نه حس برتری را القا می‌کرد. یک پیراهن نه، ببخشید! یک تی‌شرت که بیشتر به درد مهمانی می‌خورد تا بازی فوتبال!

باشگاه استون‌ویلا در دهه ۹۰ از تیم‌های بزرگ لیگ برتر انگلیس بود؛ ولی این روند پس از سال ۲۰۰۰ تداوم نیافت. پیراهن‌های ورزشی این باشگاه هرچند در دوره خود چندان هم بد به نظر نمی‌رسید، استفاده از ترکیب رنگ‌هایی مثل سیاه، قرمز و سبز باعث شد پیراهن‌های این باشگاه هم چنگی به دل نزند.

مکزیکی‌ها را باید بدسلیقه‌ترین افراد روی زمین از نظر انتخاب رنگ برای تیم فوتبال معرفی کرد. پیراهن‌های عجیب و غریب و الهام‌گرفته از فرهنگ سرخ‌پوستی فقط به دهه ۹۰ و سال های ۹۴ و ۹۸ ختم نمی‌شود.

در سال ۱۹۹۴ پیراهن خورخه کمپوس، دروازه‌بان این تیم بیشتر به یک تابلوی نقاشی شبیه بود.

در سال ۹۸ نیز پیراهن بازیکنان باشگاه در نوع خود منحصر به فرد، جالب و در عین حال بسیار زشت بود!

دهه ۹۰، گویی دهه آزمایش و امتحان رنگ‌های مختلف در پیراهن‌های ورزشی بود و در این عرصه آرسنالی‌ها پیشتاز بودند و سعی می‌کردند تغییرات زیادی در پیراهن‌های ورزشی خود ایجاد کنند؛ ولی بدترین آن در سال ۱۹۹۱ بود که پیراهن باشگاه با رنگ زرد و مشکی بیشتر به پیراهن دلقک‌ها و شعبده‌بازها شباهت داشت تا پیراهن یک تیم فوتبال!

باشگاه چلسی پیش از خریداری توسط رومن آبرامویچ، سرمایه‌دار بزرگ روس، باشگاه چندان مطرحی در لیگ برتر انگلیس نبود و حداقل در قواره‌های قهرمانی مطرح نمی‌شد. با این حال در اوایل دهه ۹۰ می‌شد ستارگان بزرگی را در ترکیب این تیم ‌دید. در سال ۱۹۹۵ طراحان لباس، پیراهن‌هایی برای این باشگاه طراحی کردند.

اوج بدسلیقگی آنها زمانی مشخص شد که رودگولیت، ستاره هلندی وارد زمین شد. پیراهنی که با چهره خاص گولیت همخوانی نداشت و بیشتر به پیراهن مهمانی شباهت داشت تا فوتبال!

گویا کامرونی‌ها مشکل خاصی با شماره پیراهن‌های خود داشتند چون در پیراهن‌های طراحی شده تیم ملی کامرون در سال ۲۰۰۲، شماره پیراهن‌های این تیم که بیشتر شبیه پیراهن بسکتبالیست‌ها بود، از فاصله بسیار دور نیز خوانده می‌شد؛ البته این نخستین بار نبود که کامرونی‌ها با پیراهن‌های خود خبرساز می‌شدند؛ پیش از آن نیز با پیراهن‌‌های چسبان و غیر استاندارد نگاه ها را به خود جلب کرده بودند